Mówisz, że niedziela nie pochodzi z Biblii, przykro mi, ale nie masz racji.
Chrześcijanie nie podlegają prawu Mojżeszowemu, a więc obchodzenie szabatu ich nie dotyczy. Dniem odpoczynku dla chrześcijan jest niedziela, czyli Dzień Pański, dzień, w którym Jezus Chrystus zmartwychwstał.
Jezus Chrystus jest Bogiem, jest Panem szabatu.
Co Katechizm katolicki mówi na temat święcenia szabatu? (sobota czy niedziela?) - cytuję:
"2173 Ewangelia przytacza wiele sytuacji, gdy oskarżano Jezusa o naruszenie prawa szabatu. Jednak Jezus nigdy nie narusza świętości tego dnia (Por. Mk 1, 21; J 9, 16). Wyjaśnia autorytatywnie jego autentyczne znaczenie: "To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu" (Mk 2, 27). Powodowany współczuciem Chrystus uznaje za dozwolone "w szabat uczynić coś dobrego (aniżeli) coś złego... życie ocalić (aniżeli) zabić" (Por. Mk 3, 4). Szabat jest dniem Pana... miłosierdzia i czci Boga (Por. Mt 12, 5; J 7, 23). "Syn Człowieczy jest Panem szabatu" (Mk 2, 28).
II. Dzień Pański
Oto dzień, który Pan uczynił: radujmy się zeń i weselmy! (Ps 118, 24).
Dzień Zmartwychwstania: nowe stworzenie
2174 Jezus zmartwychwstał "pierwszego dnia tygodnia" (Mt 28,1; Mk 16, 2; Łk 24,1; J 20, I). Jako "dzień pierwszy" dzień Zmartwychwstania Chrystusa przypomina o pierwszym stworzeniu. Jako "dzień ósmy", który następuje po szabacie, (Por. Mk 16, 1; Mt 28, 1) oznacza nowe stworzenie zapoczątkowane wraz ze Zmartwychwstaniem Chrystusa. Stał się on dla chrześcijan pierwszym ze wszystkich dni, pierwszym ze wszystkich świąt, dniem Pańskim (hé Kyriaké heméra, dies dominica), niedzielą:
Nasze zgromadzenia dlatego odbywają się w dniu słońca, ponieważ jest to pierwszy dzień, w którym Bóg z ciemności wyprowadził materię i stworzył świat, a Jezus Chrystus, nasz Zbawiciel, w tym dniu zmartwychwstał.
Niedziela - wypełnienie szabatu.
2175 Niedziela wyraźnie różni się od szabatu, po którym następuje chronologicznie co tydzień; dla chrześcijan zastępuje szabat z jego przepisem obrzędowym. Przez Paschę Chrystusa niedziela wypełnia duchową prawdę szabatu żydowskiego i zapowiada wieczny odpoczynek człowieka w Bogu. Kult oparty na prawie przygotowywał misterium Chrystusa, a to, co było w nim praktykowane, było w pewnym sensie figurą odnoszącą się do Chrystusa (Por 1 Kor, 10,11):
Ci, którzy trwali w dawnym porządku, przeszli do nowej nadziei i nie zachowują już szabatu, ale święcą Dzień Pański, dzień, w którym nasze życie zostało pobłogosławione przez Chrystusa i przez Jego śmierć.
2176 Świętowanie niedzieli jest wypełnieniem przepisu moralnego w sposób naturalny wpisanego w serce człowieka, aby "w sposób zewnętrzny oddawać cześć Bogu dla upamiętnienia tego wielkiego, najpowszechniejszego dobrodziejstwa, jakim jest dzieło stworzenia świata". Kult niedzielny wypełnia przepis moralny Starego Przymierza, przejmując jego rytm i ducha przez oddawanie co tydzień czci Stwórcy i Odkupicielowi Jego ludu." - koniec cytatu.
Ps.
OdpowiedzUsuńBiblia mówi, że uczniowie Pana Jezusa spotykali się na łamaniu chleba w pierwszym dniu tygodnia czyli w niedzielę. Można o tym przeczytać w Dziejach Apostolskich 20,7, cytuję:
"W pierwszym dniu po szabacie, kiedy zebraliśmy się na łamanie chleba, Paweł, który nazajutrz zamierzał odjechać, przemawiał do nich i przedłużył mowę aż do północy." - koniec cytatu.
Zatem od początku, pierwsi uczniowie Jezusa Chrystusa spotykali się na "łamaniu chleba", czyli na Eucharystii w pierwszym dniu tygodnia, w dniu zmartwychwstania naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa.
W Ew. wg. Św. Łuk. 24,1-6, czytamy, cytuję:
"W pierwszy dzień tygodnia poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Kamień od grobu zastały odsunięty. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: «Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał. . ." - koniec cytatu.
W tej samej Ewangelii, w wersetach od 13-16 czytamy, cytuję:
"Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali." - koniec cytatu.
A w wersetach 28-31 czytamy, cytuję:
"Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił». Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu." - koniec cytatu.
I wszystko to działo się w pierwszym dniu tygodnia, w niedzielę. Od tamtej pory, gdy Jezus Chrystus łamał się chlebem z uczniami po swoim zmartwychwstaniu, pierwszy dzień tygodnia, dzień zmartwychwstania Jezusa Chrystusa jest dniem odpoczynku dla chrześcijan i dniem uwielbienia Pana.
c.d.n.
c.d. mojego komentarza Ps.
OdpowiedzUsuńW Liście do Rzymian 10,1-4 jest napisane, cytuję"
"Bracia, z całego serca pragnę ich zbawienia i modlę się za nimi do Boga. Bo muszę im wydać świadectwo, że pałają żarliwością ku Bogu, nie opartą jednak na pełnym zrozumieniu. Albowiem nie chcąc uznać, że usprawiedliwienie pochodzi od Boga, i uporczywie trzymając się własnej drogi usprawiedliwienia, nie poddali się usprawiedliwieniu pochodzącemu od Boga. A przecież kresem* Prawa jest Chrystus, dla usprawiedliwienia każdego, kto wierzy." - koniec cytatu.
I tak szabatem, dniem odpoczynku, a zarazem dniem uwielbienia Pana Jezusa Chrystusa dla chrześcijan jest Dzień Pański, czyli niedziela, dzień święty, który każdy chrześcijanin powinien święcić, a nie tylko odpoczywać w nim. Jezus Chrystus jest Bogiem, a więc jest Panem szabatu. Jako Pan szabatu Jezus często naruszał prawa szabatu jednak nie naruszał świętości tego dnia. W Ew. wg. św. Marka 2, 23-28 czytamy, cytuję:
"Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat wśród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze rzekli do Niego: «Patrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno?» On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie, i był głodny on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom». I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest panem szabatu**»." - koniec cytatu.
----------------------------------------
* "kresem" - czyli wypełnieniem.
** "Syn Człowieczy jest Panem szabatu." - Jezus stwierdza tu swą władzę suwerenną nad instytucjami danymi Izraelowi przez Boga za pośrednictwem Mojżesza. I ta władza przewyższa Prawo, które Jezus Chrystus wypełnił.
Chrześcijanin, jako nowy człowiek "zrodzony" przez Chrystusa nie podlega już Prawu Mojżeszowemu, a zatem i szabat Starego Testamentu chrześcijanina nie dotyczy.
Szabatem dla chrześcijan stał się Dzień Pański, czyli niedziela, w którym to dniu, po swoim zmartwychwstaniu Jezus Chrystus wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał swoim uczniom. I tak Dzień Pański został uświęcony i zatwierdzony. I tak czynili pierwsi chrześcijanie, i tak czynią wierni chrześcijanie do dzisiaj.