Jak mówić dzieciom o Bogu?
Zwyczajnie, tak jak opowiada się dzieciom świat i życie na nim.
Nie tylko chodzi się z nimi do Kościoła, modli się z nimi, czyta Biblię i różne opowieści biblijne, które się im potem z przejęciem tłumaczy, ale samemu żyje się tak, jak się naucza, żyje się Bogiem.
Trzeba być dla dzieci przykładem, takim prawdziwym przykładem wiary, a nie tylko jej atrapą nacechowaną tradycyjnym i społecznym przymusem, ponieważ dzieci są mistrzami w rozpoznawaniu fałszu.
Trzeba polecać siebie i swoje dzieci opiece Boga i prosić o Boga Ojcostwo nie tylko dla swoich dzieci, ale i dla siebie samego, trzeba prosić o Boga kierownictwo w podejmowaniu właściwych decyzji dotyczących wychowywania dzieci i własnego życia.
Nie wolno polegać tylko na sobie samym, ale we wszystkim na Bogu, a więc trzeba mieć nieustanną więź z Bogiem, rozmawiać z Nim bez przerwy, prosić i dziękować, zapraszać Boga do współpracy w tym najtrudniejszym dziele jakim jest wychowywanie dzieci w dzisiejszym świecie, zepsutym, zdemoralizowanym i spychającym Boga na margines.
Trzeba pokazywać dzieciom Boga we wszystkim, w miłości jaką rodzice okazują sobie nawzajem, jaką okazują swoim dzieciom i rodzinie, w zdyscyplinowaniu, w odpowiedzialności za siebie i za innych, w szacunku do drugiego człowieka i jego własności, w pracowitości i w czasie odpoczynku.
Należy pokazywać dzieciom Boga we wszystkim co Bóg stworzył i podkreślać tego stworzenia znaczenie, piękno, wartość i hojność, bo wszystko, co Bóg stworzył jest Jego darem dla nas, dla ludzi. Darem dlatego ponieważ Bóg daje nam to wszystko za darmo. Niczego od nas w zamian nie chce i nie potrzebuje, nawet wiarę w Niego pozostawia naszemu własnemu wyborowi.
O tym wszystkim trzeba rozmawiać ze swoimi dziećmi, pokazywać im jak Dobry jest Bóg Wszechmogący, Ojciec Który Jest w niebiosach. Pokazywać im jak bardzo jest ON miłujący nas i sprawiedliwy, a wtedy dzieci chcą Boga w swoim życiu z własnego, nieprzymuszonego wyboru i żyją zgodnie z Jego wolą nie z przymusu, ale z miłości do Niego i do Tego, Którego On do nas posłał, do Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego, ponieważ dostrzegają ważność, wartość i potrzebę Boga obecności we wszystkim co robią.
Tak rozbudzona w dzieciach wiara w Boga, nawet gdy ulegnie jakiejś próbie czy kryzysowi, jednak przetrwa i na powrót odżyje często jeszcze bardziej wzmocniona.
Zwyczajnie, tak jak opowiada się dzieciom świat i życie na nim.
Nie tylko chodzi się z nimi do Kościoła, modli się z nimi, czyta Biblię i różne opowieści biblijne, które się im potem z przejęciem tłumaczy, ale samemu żyje się tak, jak się naucza, żyje się Bogiem.
Trzeba być dla dzieci przykładem, takim prawdziwym przykładem wiary, a nie tylko jej atrapą nacechowaną tradycyjnym i społecznym przymusem, ponieważ dzieci są mistrzami w rozpoznawaniu fałszu.
Trzeba polecać siebie i swoje dzieci opiece Boga i prosić o Boga Ojcostwo nie tylko dla swoich dzieci, ale i dla siebie samego, trzeba prosić o Boga kierownictwo w podejmowaniu właściwych decyzji dotyczących wychowywania dzieci i własnego życia.
Nie wolno polegać tylko na sobie samym, ale we wszystkim na Bogu, a więc trzeba mieć nieustanną więź z Bogiem, rozmawiać z Nim bez przerwy, prosić i dziękować, zapraszać Boga do współpracy w tym najtrudniejszym dziele jakim jest wychowywanie dzieci w dzisiejszym świecie, zepsutym, zdemoralizowanym i spychającym Boga na margines.
Trzeba pokazywać dzieciom Boga we wszystkim, w miłości jaką rodzice okazują sobie nawzajem, jaką okazują swoim dzieciom i rodzinie, w zdyscyplinowaniu, w odpowiedzialności za siebie i za innych, w szacunku do drugiego człowieka i jego własności, w pracowitości i w czasie odpoczynku.
Należy pokazywać dzieciom Boga we wszystkim co Bóg stworzył i podkreślać tego stworzenia znaczenie, piękno, wartość i hojność, bo wszystko, co Bóg stworzył jest Jego darem dla nas, dla ludzi. Darem dlatego ponieważ Bóg daje nam to wszystko za darmo. Niczego od nas w zamian nie chce i nie potrzebuje, nawet wiarę w Niego pozostawia naszemu własnemu wyborowi.
O tym wszystkim trzeba rozmawiać ze swoimi dziećmi, pokazywać im jak Dobry jest Bóg Wszechmogący, Ojciec Który Jest w niebiosach. Pokazywać im jak bardzo jest ON miłujący nas i sprawiedliwy, a wtedy dzieci chcą Boga w swoim życiu z własnego, nieprzymuszonego wyboru i żyją zgodnie z Jego wolą nie z przymusu, ale z miłości do Niego i do Tego, Którego On do nas posłał, do Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego, ponieważ dostrzegają ważność, wartość i potrzebę Boga obecności we wszystkim co robią.
Tak rozbudzona w dzieciach wiara w Boga, nawet gdy ulegnie jakiejś próbie czy kryzysowi, jednak przetrwa i na powrót odżyje często jeszcze bardziej wzmocniona.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz