Imię ma znaczenie (?)

 

Starożytne Imię Boga Ojca, którego objawił ludzkości Jezus Chrystus w sobie, to SZADDAJ, a nie Jahwe. Szaddaj znaczy Wszechmogący. I to właśnie Szaddaj jest tym Bogiem, który odwiedził Abrama (Ks. Rodz 17,1) i zmienił jego imię na Abraham. 

W starożytności, u ludów starożytnych imię wyrażało osobę, jej powołanie, stąd zmiana imienia oznaczała nadanie nowego posłannictwa. Zmiana imienia Abram na Abraham przez Boga była zatem znakiem zmiany posłannictwa Abrama. Abraham bowiem znaczy "ojciec mnóstwa". Bóg Wszechmogący [Szaddaj] zawiera z Abramem swoje przymierze, cytuję z Ks. Rodz. 17,4-8: 

"«Oto moje przymierze z tobą: staniesz się ojcem mnóstwa narodów. Nie będziesz więc odtąd nazywał się Abram, lecz imię twoje będzie Abraham, bo uczynię ciebie ojcem mnóstwa narodów. Sprawię, że będziesz niezmiernie płodny, tak że staniesz się ojcem narodów i pochodzić będą od ciebie królowie. Przymierze moje, które zawieram pomiędzy Mną a tobą oraz twoim potomstwem, będzie trwało z pokolenia w pokolenie jako przymierze wieczne, abym był Bogiem twoim, a potem twego potomstwa. I oddaję tobie i twym przyszłym potomkom kraj, w którym przebywasz, cały kraj Kanaan, jako własność na wieki, i będę ich Bogiem»." - koniec cytatu. 

Imię Saraj, Bóg zmienił na Sara (Ks. Rodz. 17,15). Sara znaczy "księżniczka". Sara była pół siostrą Abrahama, córką Teraha lecz z innej matki (Ks. Rodz. 20,12). Abraham i Sara byli więc związkiem kazirodczym. 

Nasuwa się pytanie:

- Dlaczego Bóg Wszechmogący - Szaddaj wybrał Abrama [Abrahama] na swego sługę i przyjaciela po mimo iż ten żył w grzechu - w kazirodczym małżeństwie ze swoją półsiostrą Saraj [Sarą]?

Następne pytanie jakie chodzi mi po głowie to:

- Dlaczego "naród wybrany" Boga wywodzi się, można powiedzieć, z grzechu i budowany był na grzechu?

Począwszy od Abrahama, który żył w grzechu kazirodczym, przez Jakuba [znaczy kłamca] - syna Izaaka, syna Abrahama, który to Jakub w rzeczywistości był kłamcą i oszustem (oszukał swojego brata Ezawa i swojego ojca Izaaka), które to imię zostaje mu zmienione na imię Izrael, czyli "walczący z Bogiem", a skończywszy na ciągle odwracającymi się plecami do Boga ich krnąbrnymi potomkami. 

I kolejne pytania:

- Czyż jabłko nie upada niedaleko od jabłoni?

No właśnie!

- Skoro praojcowie Izraela żyli w grzechu, z grzechu i na grzechu Izrael powstał, grzechem żył zważywszy na ciągłe i częste odwracanie się Izraela do Boga plecami, to o jakim "świętym" narodzie wybranym jest tu mowa?

Jedynym wytłumaczeniem istnienia tego "świętego" narodu wybranego jest potrzeba wykupienia ludzkości z grzechu przez obiecanego Abrahamowi przez Boga Wszechmogącego [Szaddaj] potomka, jego potomków i tego, który miał się z nich narodzić według planu Bożego, Mesjasza Zbawiciela - Jezusa Chrystusa. 

- Potrzeba wykupienia z jakiego grzechu?

Z grzechu pierworodnego, co Było planem Boga Wszechmogącego [Szaddaj] od momentu, gdy Adam i Ewa zgrzeszyli przeciwko Bogu Ojcu Wszechmogącemu, w Trójcy Świętej Jedynemu Bogu, przeciwko sobie samym i przeciwko całej wywodzącej się z nich ludzkości. 

To wykupienie z grzechu pierworodnego opłacone zostało męczeństwem i śmiercią na krzyżu Syna Bożego, drugiej Osoby Trójcy Świętej - Jezusa Chrystusa. Po zmartwychwstaniu przywrócił On ludzkości nadzieję na powrót dzieci Bożych do domu Ojca, otworzył drzwi do nieba i wskazał drogę do niego. 

Od tej pory "naród wybrany" przestał nim być ponieważ, jako taki, spełnił już swoją rolę w planie Boga w Trójcy Świętej Jedynego. Od tego momentu każdy kto w Niego, w Jezusa Chrystusa wierzy może odnaleźć drogę powrotną do Boga Ojca, jeżeli oczywiście tego chce i drogi tej szuka wzywając Imienia Bożego - Jezus, i podążając za Nim, żyjąc zgodnie z Jego nauczaniem, a przynajmniej starając się tak żyć jak Jezus Chrystus nauczał. Pomocnym w tym jest nam Duch Święty - trzecia Osoba Trójcy Świętej, którego Jezus Chrystus posłał swoim naśladowcom w dniu Pięćdziesiątnicy i nadal posyła każdemu, kto Go o Niego prosi.