Godność chrześcijańskiego powołania (?)

 

W 2 Liście do Koryntian 3,10-18 czytamy, cytuję"

"Wobec przeogromnej chwały okazało się w ogóle bez chwały to, co miało chwałę tylko częściową. Jeżeli zaś to, co przemijające [Prawo], było w chwale, daleko więcej cieszy się chwałą to, co trwa [wolność w Jezusie Chrystusie]. Żywiąc przeto taką nadzieję, z jawną swobodą [jako wyjęci spod Prawa Mojżeszowego] postępujemy, a nie tak, jak Mojżesz, który zakrywał sobie twarz*, ażeby synowie Izraela nie patrzyli na koniec tego, co było przemijające*. Ale stępiały ich umysły. I tak aż do dnia dzisiejszego, gdy czytają Stare Przymierze, pozostaje [nad nimi] ta sama zasłona*, bo odsłania się ona [jedynie] w Chrystusie. I aż po dzień dzisiejszy, gdy czytają Mojżesza, zasłona spoczywa na ich sercach. A kiedy ktoś zwraca się do Pana [Jezusa Chrystusa], zasłona opada*. Pan zaś jest Duchem*, a gdzie jest Duch Pański - tam wolność. My wszyscy z odsłoniętą twarzą wpatrujemy się* w jasność Pańską* jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego*, coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu." - koniec cytatu

.........................

Wyjaśnienie:

*"zakrywał sobie twarz" - Mojżesz po spotkaniu i rozmowie z Panem na górze Synaj nie wiedział, że jego twarz promienieje tak, że Izraelici bali się go. Od momentu gdy to spostrzegł zawsze po zejściu z góry Synaj zakrywał sobie twarz. Czy tamy o tym w Ks. Wyjścia 34,29; 33-35, cytuję:

"Gdy Mojżesz zstępował z góry Synaj z dwiema tablicami Świadectwa w ręku, nie wiedział, że skóra na jego twarzy promieniała** na skutek rozmowy z Panem. - koniec cytatu.

i

"Gdy Mojżesz zakończył z nimi rozmowę, nałożył zasłonę na twarz. Ilekroć Mojżesz wchodził przed oblicze Pana na rozmowę z Nim, zdejmował zasłonę aż do wyjścia. Gdy zaś wyszedł, opowiadał Izraelitom to, co mu Pan rozkazał. I wtedy to Izraelici mogli widzieć twarz Mojżesza, że promienieje skóra na twarzy Mojżesza. A Mojżesz znów nakładał zasłonę na twarz, póki nie wszedł na rozmowę z Nim." - koniec cytatu.

**"promieniała" - Promieniowanie twarzy Mojżesza jest wyrażone słowem hebrajskim garan, którego drugie znaczenie jest: "wypuszczać rogi".

*"było przemijające" - tj. na chwałę Mojżesza, jako symbolu przemijania posługi wobec Starego Prawa.

*"ta sama zasłona" - Gdy Izraelici z uporem trwają przy Starym Przymierzu, przy Prawie Mojżeszowym, które Mesjasz Jezus Chrystus już wypełnił, lecz oni Go nie uznali i nie przyjęli, ich umysły są jakby stępiałe, ukryte za zasłoną Mojżesza uniemożliwiającą im przyjęcie Jezusa Chrystusa, który jako jedyny, z woli Boga, może z nich tę zasłonę zdjąć i uwolnić ich spod Prawa, w którym Izraelici ciągle tkwią, które zasłania przed nimi prawdę.

*"zasłona opada" - gdy człowiek uwierzy w Jezusa Chrystusa. W Ew. wg. św. Jana 3,33-36 czytamy, cytuję:

"Kto przyjął Jego świadectwo, wyraźnie potwierdził, że Bóg jest prawdomówny. Ten bowiem, kogo Bóg posłał, mówi słowa Boże: a z niezmierzonej obfitości udziela [mu] Ducha**. Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w Jego ręce. Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz grozi mu gniew Boży." - koniec cytatu.

**"udziela Ducha" - Bóg Ojciec udziela bez ograniczeń Ducha Świętego Synowi, a Syn udziela Ducha wierzącym.

*"wpatrujemy się" - w jasność Pańską za sprawą Ducha Świętego, którą potem odbijamy, jaśniejemy nią.

*"jasność Pańska" - jasność Jezusa Chrystusa.

*"Duch Pański" - Duch, którego udziela Jezus Chrystus wierzącym w miejsce przestarzałej litery Prawa, które trzymało ludzi w jarzmie grzechu. Duch Pański uwalnia wierzących do życia w nowym duchu, w duchu nad którym Stare Prawo nie ma już mocy.