Duch narodu zatruty

 

Tekst bł. M. Urszuli Ledóchowskiej, cytuję:

 

"Opłakując nieszczęścia Polski 

czujemy się mimo wszystko wielkimi 

i to uczucie jest dla nas dużą pociechą. 

Ale najgorszym z cierpień, cierpieniem nieukojonym, 

to - według słów naszego wieszcza, 

Zygmunta Krasińskiego - duch narodu zatruty, wzrastająca liczba dusz 

spodlonych przez niewolę, w miarę jak ona coraz mocniej daje się we znaki. 

Gdy kocha się swój naród, 

chciałoby się go widzieć szczęśliwym, wolnym, bogatym, 

ale przede wszystkim wielkim i szlachetnym! 

A my cierpimy w niewoli i wiemy, 

że niewola jest źródłem zepsucia dla tysięcy. 

Ci upodleni i zepsuci 

rozpraszają się po wszystkich krajach. 

Często, bardzo często sądzi się nas według nich. 

I stąd spotyka się osoby, miasta całe, 

żeby już nie powiedzieć kraje, 

wierzące w to, że synonimem Polaka - ignorant, pijak, złodziej. 

Jakież to mylne!" - koniec cytatu. 

(Kopenhaga, marzec 1916) 

Odnoszę wrażenie, że ludzie tacy jak Pan, Panie Marku, są odtrutką naszego polskiego zatrutego ducha, o którym pisała na początku XX wieku bł. Urszula Ledóchowska. Bogu niech będą dzięki! 

Pana bicie nas po pysku prawdą, jest jak zimny, wstrząsający i budzący do życia w rzeczywistości prysznic! Proszę tak trzymać! Nie ma bowiem innego sposobu na wyjście z tego spodlenia Polaków przez niewolę w jakiej ciągle jeszcze tkwimy, niestety. 

Plan carycy Katarzyny II, co do samounicestwienia się narodu polskiego, nie może się udać i dzięki Pana postawie zaczynam w to wierzyć.