środa, 12 stycznia 2022

Pokora w naszym codziennym życiu

 

Pokora w naszym codziennym życiu jest namacalna. Jak?
Mężczyzna, z racji tej, że jest mężczyzną może ją przejawiać i dostrzec w stosunku do swojej żony, której jest głową, w tym jak ją traktuje i odwrotnie, jego żona może przejawiać pokorę, bądź jej brak, w tym jak traktuje swojego męża, który jest nie tylko jej głową, ale również całej rodziny. 
Małżeństwo bez przejawiania przez małżonków sobie nawzajem pokory, moim zdaniem, nie przetrwa długo, ponieważ brakuje w nim najważniejszego, wiary w Boga Ojca, w to, że skoro On połączył dwoje ludzi, to się nie pomylił, to miał w tym jakiś cel. Pokorą małżonków jest wiara w to. 
Mąż jest pokorny wobec Boga, swojej żony i wobec siebie samego wtedy, gdy pomimo iż jest głową swojej żony traktuje ją dobrze, szanuje ją i liczy się z jej zdaniem. 
Żona jest pokorna wobec Boga, męża i wobec siebie samej wtedy, gdy nie rywalizuje z mężem, ale współpracuje z nim we wszystkim i w należnej mężowi uległości. A gdy w czymś się z nim nie zgadza, okaże mu to z szacunkiem aby on mógł się zastanowić w cichości serca, co też jest pokorą, czy aby żona nie ma racji w tej akurat sprawie i czy nie będzie lepiej gdy jej posłucha. 
W dzisiejszym świecie pokora jest źle odczytywana przez wielu, bowiem uważa się ją za coś negatywnego, pomniejszajacego osobę przejawiającą pokorę. Z własnego doświadczenia jednak wiem, że trwanie w niej przynosi w końcu zrozumienie i szacunek, a nawet chęć naśladowania.

Czy pokora jest szacunkiem?

Też, jednak to coś znacznie większego. Pokora to świadomość, że nie jesteś NAJ. To znaczy, że rozumiesz, iż nie jesteś: Najlepszy, najmądrzejszy, najpiękniejszy itd. To znaczy, że akceptujesz swoją niedoskonałość, że potrafisz usłużyć mniejszym swoim bliźnim, że uznajesz mądrość innych, potrafisz przyznać się do błędu i uznać to, że nie zawsze masz rację, że potrafisz przyznać się do tego, iż czasami potrzebujesz pomocy, chociaż najczęściej sam jej udzielasz innym, przyznać się do jakiejś słabości i zaakceptować ją, gdy nic już nie da się z tym zrobić.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz