Tych, którzy żyli od Adama do Jezusa Bóg nie zapomni, tak myślę, nie musimy się o nich martwić. Wszyscy, którzy żyli zanim Bóg powołał swój Naród wywodzący się od Jakuba, którego imię Bóg zmienił na Izrael, nie rozumieli dokładnie pojęć dobro, czy zło, chodzili, można powiedzieć, po omacku, między innymi właśnie dlatego, tak myslę, Bóg jako sprawiedliwy nie ukarał od razu śmiercią Kaina, za zabicie swojego brata Abla, ale skazał go na wygnanie. Wtedy jeszcze nie obowiązywało oko za oko, ząb za ząb. Ludzie dopiero zaczynali się uczyć życia w społeczności i w zupełnie nowych, nieznanych im do tej pory warunkach. Takie pojęcia jak zło, czy dobro były wtedy dla nich pojęciami abstrakcyjnymi. Nie zapominajmy, że po wypędzeniu z Raju, byli oni prawie doskonałymi istotami. Tą doskonałość powoli zatracali, zaczęli popełniać błędy, które sprawiały im ból, cierpienie i wstyd.
Wszystkie te pojęcia również były dla nich nowością, którą dopiero poznawali i uczyli się nazywać, ponieważ w Raju były one nieobecne w ich doskonałym życiu. Dopiero z czasem ta abstrakcja miała się stawać dla nich coraz bardziej zrozumiała, jak i to, że bez Boga są słabi, chorowici, starzeją się i umierają.
Rezygnując wpierw z otrzymanej gratis od Boga doskonałości jaką cieszyli się w Raju, muszą od tej pory jej szukać na nowo. Ponieważ gdy otrzymali ją darmo, nie docenili jej, teraz muszą na nią zapracować, by poznać i rozumieć jej wartość. Jest to możliwe jedynie poprzez szukanie Boga, poznawanie i wypełnianie Jego woli, co bardzo szybko zrozumieli, jak i to, że nie ma innej drogi powrotu do Raju, jak tylko przez Niego.
Pierwsi ludzie, Adam i Ewa doskonale pamiętali utracone życie w Raju i tęsknili do niego, zrozumieli też błąd jaki popełnili i zaczęli przekazywać swoją historię swoim potomkom. Wraz z coraz większym rozumieniem tego, co stracili i na co skazali swoje przyszłe pokolenia zaczęli odczuwać potrzebę mówienia Bogu przepraszam i dziękuję, zaczęli szukać Jego, jakże znanej im dobrej obecności w ich życiu i sposobów powiedzenia Mu o tym, jak bardzo żałują swojego postępku.
Pierwszymi religijnymi obrządkami stały się całopalenia na cześć Boga z najlepszych plonów lub też hodowanej zwierzyny, co zarejestrowane jest w Biblii. To były początki religii, którą w późniejszych czasach Bóg sam uporządkował.
To by było na razie na tyle. Acha! Jeszcze zdanie o ślubach.
Pierwszego ślubu udzielił sam Pan Bóg dając Adamowi Ewę, ciało z jego ciała, jako partnerkę do życia – żonę, z którą mieli, zaludnić całą ziemię i podporządkować ją sobie. Warto zauważyć, że Pan Bóg nie dał Adamowi kilku żon, ale tylko jedną z jego ciała, na znak, że tylko ci, których Bóg połączy ze sobą są małżeństwem. Tylko pierwsza żona, pierwszy mąż jest od Boga. Bóg nienawidzi rozwodów.
Wszystkie te pojęcia również były dla nich nowością, którą dopiero poznawali i uczyli się nazywać, ponieważ w Raju były one nieobecne w ich doskonałym życiu. Dopiero z czasem ta abstrakcja miała się stawać dla nich coraz bardziej zrozumiała, jak i to, że bez Boga są słabi, chorowici, starzeją się i umierają.
Rezygnując wpierw z otrzymanej gratis od Boga doskonałości jaką cieszyli się w Raju, muszą od tej pory jej szukać na nowo. Ponieważ gdy otrzymali ją darmo, nie docenili jej, teraz muszą na nią zapracować, by poznać i rozumieć jej wartość. Jest to możliwe jedynie poprzez szukanie Boga, poznawanie i wypełnianie Jego woli, co bardzo szybko zrozumieli, jak i to, że nie ma innej drogi powrotu do Raju, jak tylko przez Niego.
Pierwsi ludzie, Adam i Ewa doskonale pamiętali utracone życie w Raju i tęsknili do niego, zrozumieli też błąd jaki popełnili i zaczęli przekazywać swoją historię swoim potomkom. Wraz z coraz większym rozumieniem tego, co stracili i na co skazali swoje przyszłe pokolenia zaczęli odczuwać potrzebę mówienia Bogu przepraszam i dziękuję, zaczęli szukać Jego, jakże znanej im dobrej obecności w ich życiu i sposobów powiedzenia Mu o tym, jak bardzo żałują swojego postępku.
Pierwszymi religijnymi obrządkami stały się całopalenia na cześć Boga z najlepszych plonów lub też hodowanej zwierzyny, co zarejestrowane jest w Biblii. To były początki religii, którą w późniejszych czasach Bóg sam uporządkował.
To by było na razie na tyle. Acha! Jeszcze zdanie o ślubach.
Pierwszego ślubu udzielił sam Pan Bóg dając Adamowi Ewę, ciało z jego ciała, jako partnerkę do życia – żonę, z którą mieli, zaludnić całą ziemię i podporządkować ją sobie. Warto zauważyć, że Pan Bóg nie dał Adamowi kilku żon, ale tylko jedną z jego ciała, na znak, że tylko ci, których Bóg połączy ze sobą są małżeństwem. Tylko pierwsza żona, pierwszy mąż jest od Boga. Bóg nienawidzi rozwodów.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz