Co Katechizm katolicki mówi na temat święcenia szabatu? (sobota czy niedziela?) - cytuję:
"2173 Ewangelia przytacza wiele sytuacji, gdy oskarżano Jezusa o naruszenie prawa szabatu. Jednak Jezus nigdy nie narusza świętości tego dnia (Por. Mk 1, 21; J 9, 16). Wyjaśnia autorytatywnie jego autentyczne znaczenie: "To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu" (Mk 2, 27). Powodowany współczuciem Chrystus uznaje za dozwolone "w szabat uczynić coś dobrego (aniżeli) coś złego... życie ocalić (aniżeli) zabić" (Por. Mk 3, 4). Szabat jest dniem Pana... miłosierdzia i czci Boga (Por. Mt 12, 5; J 7, 23). "Syn Człowieczy jest panem szabatu" (Mk 2, 28).
II. Dzień Pański
Oto dzień, który Pan uczynił: radujmy się zeń i weselmy! (Ps 118, 24).
Dzień Zmartwychwstania: nowe stworzenie
2174 Jezus zmartwychwstał "pierwszego dnia tygodnia" (Mt 28,1; Mk 16, 2; Łk 24,1; J 20, I). Jako "dzień pierwszy" dzień Zmartwychwstania Chrystusa przypomina o pierwszym stworzeniu. Jako "dzień ósmy", który następuje po szabacie, (Por. Mk 16, 1; Mt 28, 1) oznacza nowe stworzenie zapoczątkowane wraz ze Zmartwychwstaniem Chrystusa. Stał się on dla chrześcijan pierwszym ze wszystkich dni, pierwszym ze wszystkich świąt, dniem Pańskim (hé Kyriaké heméra, dies dominica), niedzielą:
Nasze zgromadzenia dlatego odbywają się w dniu słońca, ponieważ jest to pierwszy dzień, w którym Bóg z ciemności wyprowadził materię i stworzył świat, a Jezus Chrystus, nasz Zbawiciel, w tym dniu zmartwychwstał.
Niedziela - wypełnienie szabatu
2175 Niedziela wyraźnie różni się od szabatu, po którym następuje chronologicznie co tydzień; dla chrześcijan zastępuje szabat z jego przepisem obrzędowym. Przez Paschę Chrystusa niedziela wypełnia duchową prawdę szabatu żydowskiego i zapowiada wieczny odpoczynek człowieka w Bogu. Kult oparty na prawie przygotowywał misterium Chrystusa, a to, co było w nim praktykowane, było w pewnym sensie figurą odnoszącą się do Chrystusa (Por 1 Kor, 10,11):
Ci, którzy trwali w dawnym porządku, przeszli do nowej nadziei i nie zachowują już szabatu, ale święcą dzień Pański, dzień, w którym nasze życie zostało pobłogosławione przez Chrystusa i przez Jego śmierć.
2176 Świętowanie niedzieli jest wypełnieniem przepisu moralnego w sposób naturalny wpisanego w serce człowieka, aby "w sposób zewnętrzny oddawać cześć Bogu dla upamiętnienia tego wielkiego, najpowszechniejszego dobrodziejstwa, jakim jest dzieło stworzenia świata". Kult niedzielny wypełnia przepis moralny Starego Przymierza, przejmując jego rytm i ducha przez oddawanie co tydzień czci Stwórcy i Odkupicielowi Jego ludu." - koniec cytatu.
joleczka
OdpowiedzUsuńA Bóg powiedział i potem napisał swoim palcem na kamiennych tablicach.. pamiętaj o dniu szabatu aby go uświęcić... Bóg pobłogosławił 7 dzień sobotę..na nowej ziemi szabat będzie święcony..jak to być może że ktoś stawia się ponad Boga i zmienia w swoim mniemaniu to co Bóg powiedział....cytat kdiega Daniela....i będzie zamierzal zmienić czasy i prawo...proszę doczytać kto to taki...ale prawa Bożego nie zmieni się..bo ani kreska ani jota nie zmieni się w prawie...to słowa Jezusa..
joleczka Ani kreska, ani jota nie zmieni się w Prawie dla tych, którzy nie uwierzyli w Jezusa Chrystusa, który to prawo wypełnił. Ich Prawo nadal obowiązuje, natomiast chrześcijan już nie.
UsuńZ chrześcijanami Bóg zawarł Nowe Przymierze po przez przelaną krew Jezusa Chrystusa, który jest Panem szabatu (Mk.2,28), a więc jest Bogiem, Bogiem chrześcijan, w którego to Boga Żydzi nie uwierzyli.
Skoro Chrystus, Pan szabatu, a więc Bóg zmartwychwstał pierwszego dnia tygodnia, w niedzielę, to niedziela stała się wypełnieniem szabatu, stała się dniem radości i odpoczynku dla chrześcijan, nowego stworzenia zapoczątkowanego wraz ze Zmartwychwstaniem Chrystusa.
Chrystus wypełnił nie tylko Prawo, Chrystus udoskonalił je w nas miłością, największym owocem Ducha Świętego, którego zlał w dniu Pięćdziesiątnicy na swoich uczniów, i którego udziela chrześcijanom do tej pory. Tak więc chrześcijanie podlegają działaniu Ducha Świętego w nich, a nie Prawu, podlegają łasce i miłosierdziu Boga, a nie Prawu, ponieważ to nie prawo zbawia, ale Chrystus, który to Prawo wypełnił. Chrześcijanie już nie są niewolnikami Prawa, lecz są dziećmi Bożymi, są współdziedzicami Chrystusa. Cytuję z Listu do Rzymian 8,14-17:
"Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: «Abba, Ojcze!» Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, skoro wspólnie z Nim cierpimy po to, by też wspólnie mieć udział w chwale." - koniec cytatu.
Tak więc usprawiedliwienie nie jest zależne od wypełniania Prawa. Cytuję Rz. 4,13- 17:
"Albowiem nie od [wypełnienia] Prawa została uzależniona obietnica dana Abrahamowi i jego potomstwu, że będzie dziedzicem świata, ale od usprawiedliwienia z wiary. Jeżeli bowiem dziedzicami stają się ci, którzy się opierają na Prawie, to wiara straciła znaczenie, a obietnica pozostała bez skutku. Prawo bowiem pociąga za sobą karzący gniew. Gdzie zaś nie ma Prawa, tam nie ma i przestępstwa. I stąd to [dziedzictwo] zależy od wiary, by było z łaski i aby w ten sposób obietnica pozostała nienaruszona dla całego potomstwa, nie tylko dla potomstwa opierającego się na Prawie, ale i dla tego, które ma wiarę Abrahama. On to jest ojcem nas wszystkich - jak jest napisane: Uczyniłem cię ojcem WIELU NARODÓW - przed obliczem Boga. Jemu on uwierzył jako Temu, który ożywia umarłych i to, co nie istnieje, powołuje do istnienia." - koniec cytatu.